ّّّّّ ღღღ بوف تنهایی من ღღღ

 

 

 
برگ زردبرگ زرد

                                                 

 

 

در صبح آشنایی شیرین مان ، تو را

گفتم که مرد عشق ، نئی ، باورت نبود

در این غروب تلخ جدایی ، هنوز هم

می خواهمت چو روز نخستین ، ولی چه سود

 

  

 

میخواستی به خاطر سوگند های خویش

در بزم عشق بر سر من جام نشکنی

 

می خواستی به پاس صفای سرشک من

این گونه دلشکسته به خاکم نیفکنی

 

 

 

پنداشتی که کوره ی سوزان عشق من

دور از نگاه گرم تو خاموش می شود ؟

پنداشتی که یاد تو این یاد دلنواز

در تنگنای سینه فراموش می شود ؟

 

 

تورفته ای که بی من تنها سفر کنی

من مانده ام که بی تو شبها سحر کنم

تو رفته ای که عشق من را از سر به در کنی

من مانده ام که عشق تو را تاج سر کنم

 

 

روزی که پیک مرگ مرا می برد به گور

من چرا عشق تو را نیز می برم

عشق تو ، نور عشق تو ، عشق بزرگ است

خورشید جاودانی دنیای دیگرم

 

 

 

                 بهاربیست                   www.bahar20.sub.ir        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٧/٧/۸ساعت ۱:۳٧ ‎ق.ظ توسط °•.ღ.•°مهسا °•.ღ.•° نظرات ()


Design By : Pichak