ّّّّّ ღღღ بوف تنهایی من ღღღ

تنهایم مگذار ...

دیوار استوار، پنجره ی بدون هوا.

دلم گرفته است.

فریادم را در کدام فضا رها کنم که آوار نسازد؟

راهی به بیرون نیست.

تمامیِ مسیرها را دزدیده اند، مثل تک تک ستاره ها.

جریانِ سریع زمان بی تاب است برای انتها.

جسور و محکم مرا می کوباند.

تنهایم مگذار ...

دل کوچکم با امید تو پر شده.

هوا، ماه و آسمان را پنهان کرده اند.

خسته ام از بی پناهی.

با خیالم نفس می کشم.

تنهایم مگذار،

تا بال هایش تا کنار ماه سفر کنم.

شاید ...

شاید این آخرین راه باشد.

با من می مانی ؟!

 

........................................................

 

* دختر نازم ، مامان داره به قولی که داده بود عمل میکنه؛

میخوام برات بهترین مامان دنیا بشم .

آمیتیسِ خوشگلم، منو باباجونو همیشه دعا کن. دوسِت دارم عسلم.

 

** خدایا سپاسگذارم.

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱٢/٧ساعت ۸:۳۸ ‎ب.ظ توسط °•.ღ.•°مهسا °•.ღ.•° نظرات ()


Design By : Pichak